3-daagse manifestatie in 1999 met een schrijversseminar, lezingen en workshops
Augusto Boal (Rio de Janeiro 1931) staat bekend als een van de meest invloedrijke theatermakers in Latijns-Amerika. Van 1956 tot 1971 leidt hij het Teatro de Arena in São Paulo (Brazilië) waar hij zijn ideeën ontwikkelt voor een Theater van de Onderdrukten. Boals nieuwe aanpak om het ontstaan van populaire theatervormen te stimuleren, zijn technieken om de toeschouwer te bevrijden van zijn passieve rol en hem te veranderen in een mede-speler, worden spoedig razend populair in de rest van Latijns-Amerika. Dat is te zeggen: onder diegenen die op een of andere manier onderdrukt worden. In 1971 wordt Boal gevangen gezet door de Braziliaanse geheime politie. In hetzelfde jaar echter verlaat hij zijn land en keert niet eerder terug uit ballingschap tot eind jaren tachtig. In 1978 opent hij zijn Parijse Centrum voor het Theater der Onderdrukten. Van daaruit initieert hij talrijke experimenten en projecten in Europa op basis van technieken zoals het forumtheater, beeldentheater en onzichtbaar theater. Deze activiteiten zorgen ervoor dat een grote groep mensen in het Westen enthousiast raakt over zijn aanpak. Zoals vermoedelijk niet iedereen weet, verlaat de inspirator van het 'Theater der Onderdrukten' begin jaren 90 weer zijn centrum in Parijs en keert terug naar zijn geboorteland Brazilië. Daar raakt hij actief als gemeenteraadsIid in Rio de Janeiro en komt zijn theaterwerk in een nieuwe fase terecht: die van het 'Wetgevend Theater'.
Behalve ILPA ’99 (zie onder Lezingen) verzorgde Boal tijdens de Augusto Boal Event een workshop voor acteurs en regisseurs, een seminar over toneelschrijven en richtte hij zich tijdens een speciale bijeenkomst voor dramadocenten en andere geïnteresseerde veldwerkers op de belangrijkste veranderingen in zijn leven en werk.
3-daagse reeks activiteiten in 1998 met lezingen, workshops, een seminar en een uitwisseling met Nederlandse theatermakers in samenwerking met Theater Instituut Nederland
In het colloquium Making Theatre from an Intercultural Perspective ging Richard Schechner in op zijn werk als regisseur in China, Taiwan, India en Zuid-Afrika. Hij sprak over wensen en mogelijkheden bij het werken over culturele grenzen heen. Videofragmen-ten uit zijn Oresteia-adaptatie (1996) die hij met acteurs uit de traditie van de Peking opera in Taiwan maakte, illustreerden zijn verhaal over theater als middel tot interculturele communicatie. Het colloquium werd ingeleid door cultureel antropolog Kees Epskamp en vond plaats in het Akademietheater van de Faculteit Theater van de HKU.
Vervolgens vond in het Theater Instituut Nederland een informele uitwisseling plaats tussen Schechner en Nederlandse theatermakers. Onder leiding van gespreksleider Dragan Klaic stond Schechner stil bij het thema van het intercultureel creëren en gaf sturing aan vragen en kwesties die vanuit de Nederlandse theaterpraktijk omhoog kwamen.
Richard Schechner (Newark 1934) staat bekend als een van de meest vooraanstaande denkers over culturele beïnvloeding in het moderne theater. Hij publiceerde boeken en artikelen over de theaterpraktijk met een accent op interculturalisme, theater-antroplogie en rituelen. Tot zijn bekendste boeken behoren Environmental Theatre, The Future of Ritual en The End of Humanism. Daarnaast experimenteerde de regisseur zèlf met theatrale elementen uit diverse culturen en creëerde o.m. een Kersentuin in het Hindi en Aischylos’ Oresteia in de stijl van de peking opera. Tussen 1967 en 1980 was Schechner artistiek leider van de Performance Group, voorloper van de Wooster Group.
5-daagse manifestatie in 1997 met voorstellingen, filmprogramma, workshops, seminar en lezingen i.s.m. Hogeschool voor de Kunsten Utrecht
Stichting PassePartout heeft over het werk van Eugenio Barba ook twee publicaties uitgegeven. Zie onder Publicaties.